चित्रपट काळोखाच्या पारंब्या /Prop Shoots of Darkness

 काळोखाच्या पारंब्या /Prop Shoots of Darkness

रंगमंचावरील व घरातील कलाकार यात जमीन आसमानाचा फरक असू शकतो. तसेच संयमाच्या अभावाने कलाकाराचे काय होऊ शकते, हेच सांगणारा  मकरंद अनासपुरे दिग्दर्शित चित्रपट म्हणजे काळोखाच्या पारंब्या.

अलिफ एक छोटा खेड्यात राहणारा व सर्वांची मदत करून आपले पोट भरणारा तरुण पोरगा. त्याच गावात रहिमचाचा हा झाडपाल्याचे औषध देणारा व डफ वाजवणारा कलाकार. 

तावून सुलाखून रहिमचाचा अलिफला डफ शिकण्यासाठी आपला शिष्य बनवतात.

त्याच वेळेस रहिमचाचाची भौतिक सुखाची आवड असणारी तिसरी बायको गावात येते. 

भौतिक सुख की कलेची सेवा यामध्ये अलिफला निवड करण्याची वेळ येते. त्या वेळेस तो कशाची निवड करतो हे चित्रपटात पाहणे उचित होईल.

(माझे वैयक्तिक मत कलाकारांनी दोन्ही मिळवावे)

 डफ ऐकून फरिश्ते (देवदूत) येतात त्या वेळेचे दृश्य परिणाम (VFX) जरा चांगले हवे होते. डफ शिकण्याची सुरुवात व पारंगतता यामध्ये फारच कमी वेळ दाखवला आहे.

सिद्धहस्त कलाकार मकरंद अनासपुरे एका वेगळ्या प्रकारच्या भूमिकेत आहेत. वैभव काळे अलिफची भूमिका जगले आहेत. या दोन्ही कलाकारांनी अप्रतिम काम केले आहे.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे. 

भाषा: मराठी

एकदा पाहण्यासारखा चित्रपट.

चित्रपट जून/June

 जून/June

निल औरंगाबादवरून पुण्याला शिकायला आलेला मध्यमवर्गीय कुटुंबातील मुलगा. काही कारणामुळे (हे चित्रपटातच पहावे) तो नापास होऊन उद्विग्न अवस्थेत औरंगाबादला परत येतो. त्याच वेळेस नेहा (निलच्या शेजारी राहणार्‍या अभिदादाची बायको) उद्विग्न  अवस्थेत त्यांच्याच शेजारी राहायला येते. निल पुण्यातील घटना ज्या आई-वडीलांशी बोलू शकत नसतो त्या तो मनमोकळेपणाने नेहाशी बोलू शकतो.

ते एकमेकांच्या जखमेवर फुंकर मारून घाव भरण्याचा (heal) प्रयत्न करतात. यामध्ये त्यांना यश येत की अपयश हे चित्रपटातच पहावे.

सर्वांचे अभिनय सुरेख आहेत. विषयाची खोली व चित्रपटांची लांबी (९४ मिनिटे) ही तारेवरची कसरत फारच छान जमली आहे.

OTT platform मुळे कारण नसताना अश्लील दृश्य घालण्याचा मोह टाळता आला असता तर फार बरं झाल असत. काही दृश्य नक्कीच कथा पुढे घेऊन जातात पण काही दृश्य  नक्कीच टाळता आली असती.

चित्रपटाचे नाव खरच गुढ आहे. मला वाटत, उन्हाळ्यातून पावसाळ्यात जाण्यासाठी एका रात्रीचा पाऊस पुरेसा असतो तो जून मध्ये येतो! यापेक्षा वेगळा व जास्त संयुक्तिक नावाचा अर्थ असू शकतो.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे.  Planet Marathi वर उपलब्ध आहे.

भाषा: मराठी

एकदा पाहण्यासारखा चित्रपट.

चित्रपट Another Round/Druk

 Another Round/Druk

मार्टिन, टॉमी, निकोलाज व पिटर हे एका उच्च माध्यमिक शाळेत वेगवेगळ्या विषयाचे शिक्षक व एकमेकांचे मित्र आहेत सर्वाच्या शिकवण्यात एकसुरीपणा आल्यामुळे त्यांच्याकडे विद्यार्थी लक्ष देत नसतात. जवळपास हीच परीस्थिती प्रत्येकांच्या घरात असते.

त्यातील एक मित्र सांगतो की विशिष्ट प्रमाणात दारूचे (मद्य) सेवन केले तर आपल्या सर्जनशीलतेत लक्षणीय वाढ होते.

सर्वजण हा प्रयोग करायला तयार होतात. मद्याचे सेवन ०.०५% ठेवून प्रयोग सुरू होतो. मार्टिन हा इतिहासाचा शिक्षक चर्चिल,  रुझवेल्ट व  हिटलर यांच्यातील फरक इतका छान सांगतो तो चित्रपटातच बघणे गरजेचे आहे. घराच्या बाजूवरही सकारात्मक परिणाम दिसायला लागतात. 

हळू हळू मद्याचे प्रमाण वाढवले जाते. थोडेच दिवसात ते प्रमाण फारच वाढते त्यामुळे जीवनावर नकारात्मक परिणाम दिसायला लागतात. पुढे काय होत हे चित्रपटातच बघावे.

संवाद ऐकण्यासारखे (मी वाचले) आहेत. अभिनय व पार्श्‍वसंगीत छान आहे. शेवटच्या दृश्यात मार्टिन यांनी केलेला डान्स अप्रतिम आहे. तो डान्स करण्याची फरमाइश चित्रपटात सुरुवातीपासून होत असते. चांगला दिग्दर्शक असे हुकमाचे एक्के एकदाच वापरतो. दिग्दर्शक थॉमस (Thomas Vinterberg) यांची छाप प्रत्येक दृश्यात बघायला मिळते. 

नक्की पाहण्यासारखा चित्रपट.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे. अमेझॉन प्राईमवर उपलब्ध आहे.

भाषा: दानिश

चित्रपट गोदाकाठ /Godakaath

 गोदाकाठ /Godakaath

सध्या मराठीत कार्यरत असणाऱ्या गुणी दिग्दर्शकांपैकी एक म्हणजे या चित्रपटाचे दिग्दर्शक गजेंद्र अहिरे.

प्रीती (मृण्मयी गोडबोले, Mrinmayee Godbole) ही एका  आंतरराष्ट्रीय कंपनीत मोठ्या हुद्यावर असते, सतत वरच्या हुद्यावर जाण्याच्या मोहात ती अनेक बरे वाईट निर्णय घेते. वेगवेगळी व्यसने व जीवनाबद्दल बेफाम असणारी गर्भवती (प्रेंगनंट) राहते. तिला होणाऱ्या बाळाच्या वडिलांबद्दल तिला खात्रीने सांगता येत नसत. त्यातच कामावर तिने घेतलेल्या एका निर्णयामुळे अनेकांचे संसार उद्ध्वस्त झालेले असतात. या सर्वाला वैतागून ती धकाधकीचे जीवन सोडून गोदा काठी येते. ती जगायला कंटाळलेली असते.  तिथे तिला सदानंद (किशोर कदम, Kishor Kadam) ही व्यक्ती आपपरभाव न ठेवता मदत करते. सदानंदचे जीवन उद्ध्वस्त झालेले असते ते कसे? हे चित्रपटात बघणे उचित होईल.

सदानंदाची गाठ पडल्यावर प्रीतीमध्ये काही बदल होतो का? जीवनाला वैतागलेली प्रीती पुढे काय करते हे चित्रपटातच पाहावे.

चित्रपटाचे संवाद उत्तम, अभिनय अप्रतिम व या सर्वात कळस म्हणजे दिग्दर्शन. फक्त काही दृश्य (अश्लील, बीभत्स) जी कथानक पुढे घेऊन जात नाहीत ती टाळता आली असती. कदाचित OTT platform चे दुष्परिणाम.

एकंदरीत एकदा पाहण्यासारखा चित्रपट.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे.

भाषा: मराठी

चित्रपट ब्रिज/Bridge

 ब्रिज/Bridge

ब्रह्मपुत्रेला आसामचे अश्रू म्हणतात यांची भौगोलिक कारणे लहानपणी सर्वांनी दिली असतील, पण हा चित्रपट पाहिला की त्यांची भीषणता चांगलीच समजते.

ब्रह्मपुत्रेच्या एका उपनदीवर असलेला पूल वाहून गेला त्या वेळी ते पार करणाऱ्या कुटुंबातील कर्ता पुरुष वाहून जातो. जोनाकी (वाहून गेलेल्यांची मुलगी), बापूकान (मुलगा) व बायको (तिला अपस्माराचा आजार जडतो) असे तीन व्यक्ती राहतात. जोनाकीला एका पुरुषाप्रमाणे शेतात काम करणे भाग पडते. 

नदी पलीकडे असलेल्या शाळेत नदीतून कपडे काढून चालत दाखवलेली मुलं काळजाला पीळ पाडून जातात. नेमके त्याच वेळेस केळीचे खांबांपासून बनवलेल्या नावेतून कुणी येत असेल तर ती मुले तशीच पाण्यात थांबतात त्या वेळेस हसावे का रडावे हेच कळत नाही.

जोनाकीचे शेतात काम करणारे फोटो बघून एक वार्ताहर ती बातमी टीव्ही वर दाखवतो. तो तिच्या प्रेमात पडतो. त्यांच्या आई वडिलांना ही गोष्ट कळते. ते जातपात न मानता मुलीला बघण्यासाठी येण्याचे ठरवतात. पण नदीला पूल नसल्यामुळे ते परत जातात. ह्या मुळे लहानगा बापूकान नदीवर चिडून तिच्यात माती टाकून तिला बुजवण्याचा बालिश प्रयत्न करतो. जोनाकी आपल्या लहान भावाला समजावते की ही नदी म्हणजेच आपले जीवन आहे. जोनाकीला आपले बैल विकावे लागतात (फिल्मी घटना). आशा रितीने या कुटुंबावर सर्व बाजूने अडचणीचा मारा होतो.

यात आणखीन भर म्हणजे, रात्री जोरदार पाऊस सुरू होतो. हाताला लागतील त्या वस्तू घेऊन हे कुटुंब नदीपासून दुर जाण्याचे प्रयत्न करते. पाण्यातच आईला आकडी येऊन मरण पावते.

जोनाकी व बापूकान कसेबसे वाचतात. तोच वार्ताहर पुराचे चित्राकांन करण्यासाठी आलेला असतो. त्यांची व जोनाकीची भेट होते.

तो तिचा स्वीकार करतो का? का जोनाकीच परिस्थितीचा स्वीकार करते हे चित्रपटातच पाहणे गरजेच आहे.

सर्वाचे अभिनय अप्रतिम आहेत. जोनाकीच काम केलेली शिवा राणी (Shiva Rani Kalita) ही भूमिका जगली आहे. बैलाच्या मदतीने शेत नांगरताना शिवा राणी ही जोनाकीच वाटते. दिग्दर्शक क्रिपाल (Kripal kalita) यांनी घेतलेली मेहनत चित्रपटाच्या प्रत्येक दृश्यात दिसते.

आवर्जून पाहण्यासारखा चित्रपट.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे.

भाषा: आसामी

चित्रपट ताठ कणा/Standing Tall

 ताठ कणा/Standing Tall

डॉ. पी.एस. रामाणी(P. S. Ramani) यांच्या जीवनावर आधारित हा चित्रपट.  सदर चित्रपटात रामाणी सरांचे बालपणापासून ते PLIF चा शोध लागण्यापर्यंतचा प्रवास चित्रित केलेला आहे.

एका छोट्याशा घटनेतून डॉक्टर साहेबांना PLIF शस्त्रक्रियेचा शोध लागतो. ती घटना पडद्यावरच छान दिसते.

उमेश कामत यांनी तरुणपणापासून जवळपास साठीपर्यंतचे  डॉ. रामाणी सुंदर रंगवलेले आहेत. शरीरात होणारे बदल, बोलण्यातले बदल हे अतिशय छान दाखवले आहे. उमेश कामत यांनी घेतलेले कष्ट सहज दिसतात.

डॉ. रामाणी इंग्लंडमध्ये असतानाच्या दृश्यात (जे भारतातच चित्रित केलेले आहेत) तांत्रिक परिणाम फारसे चांगले जमले नाहीत.

एकंदरीत एकदा नक्की पाहण्यासारखा चित्रपट.

सदर चित्रपट मी १९व्या पुणे चित्रपट महोत्सवात पाहिलेला आहे.

भाषा: मराठी

चित्रपट टक-टक/Tak-Tak

 टक-टक/Tak-Tak

जर तुम्हाला एखाद्या खोलीत दोन-तीन दिवस कोंडून ठेवले तर? हीच आहे टक-टक या चित्रपटाची कथा.

विशाल सहावी-सातवीतला मुलगा चुकून शाळेच्या वर्गात अडकून पडतो ते पण तीन दिवस! हे तीन दिवस तो कसे काढतो? कुठल्या गोष्टी त्याला शिकाव्या लागतात. हे सर्व चित्रपटातच पाहणे गरजेचे आहे.

दिग्दर्शक व लेखकांनी घेतले सिनेस्वातंत्र्य सोडता हा खरोखर उत्कृष्ट चित्रपट आहे. सिनेमातील मधला भाग काहीसा संथ वाटतो पण तो शेवटच्या तीस मिनिटांत कसर भरून काढतो. शेवटचा भाग पहिल्यात काही भागात मिसळला (मिक्स) असता तर हा चित्रपट अजून ही चांगला झाला असता.

या चित्रपटाच अजून एक वैशिष्ट्य म्हणजे विशाल या एकाच पात्रावर संपूर्ण सिनेमा उभा आहे. एकच पात्रावर चित्रपट बनवणे, व त्या पात्राचा अभिनय करणे हे दिग्दर्शक विशाल कुदळे व अभिनेता अनिश गोसावी यांच्या साठी शिवधनुष्यच होते. ते त्या दोघांनी लीलया पेललेले आहे.

एकदा पाहण्यासारखा चित्रपट.